ఒక సంస్కారవంతమైన కథ


“ఎన్ని చూడలేదూ బాబూ ఇలాంటివి? జాతకాలు కలవలేదూ? మై ఫుట్! నేనూ చెప్తా ఇంటర్‌వ్యూ ఇచ్చి వెళ్ళిన కాండిడేట్‌కి, ‘హెచార్ విల్ గెట్ బాక్ టు యు!’ అని. అంటే, ఉద్యోగం ఇచ్చే ఉద్దేశ్యం లేదని చెప్పినట్టే. పొమ్మనలేక పొగబెట్టటమే! ఇదేం కొత్త కాదు.” అంటూ ఆమె వెయిటర్ తెచ్చిచ్చిన కార్డ్ బాగ్‌లో పెట్టుకుంటూ, తల చుట్టూ కళ్ళు తప్ప ఏమీ కనిపించకుండా స్కార్ఫ్ కట్టుకుంది. కుర్చీలోంచి లేచి సన్‌గ్లాసెస్ పెట్టుకుంది. “కలవాల్సింది జాతకాలు కాదు…” టేబుల్ అవతల నుంచి ఆమె చేయి అందుకుంటూ అన్నాడతను.

శోకము: ఒక పరిశీలన


తొలి ప్రచురణ: ఈమాట,  సెప్టెంబర్ 2018 పైట లాగాను. బలంగా. జారలేదు. కొంచెం కూడా. ఇంకా ఇంకా లాగాను. అతుక్కుపోయింది. గోడకు అంటించిన పోస్టర్‌లా. పార్సెల్‌కి వేసిన ప్లాస్టర్‌లా. లాగటానికి వీల్లేకుండా. గీకాను. గోకాను. పీకాను. పెచ్చులుగా. పొరలుగా. చీర. తల ఆన్చి గీకాను. గోకాను. ఇంకొంచెం అయితే చాలు. తల జారిపోయింది ఆ ఎదలోకి. నల్లటి చిక్కటి చీకటి. అమ్మా! అమ్మా! అని అరిచాను. “లాస్ట్ స్టాప్ మెజస్టిక్! మెజస్టిక్! జల్దీ బన్ని సార్… బన్ని మాడం!... Continue Reading →

కథలు ఎందుకు రాస్తాను – మంటో


తొలి ప్రచురణ: ఆంధ్ర జ్యోతి సాహిత్యం తేది: సోమవారం, అక్టోబరు 8 నేను కథలు ఎందుకు రాస్తాను. - మంటో (సాదత్ హసన్ మంటో  (1912-1955) ప్రముఖ ఉర్దూ రచయిత. సంచనల కథలు రాసిన రచయితగా ఎక్కువ పేరు. కేవలం దానికోసమే రాశాడని  కూడా అపవాదు. అప్పటి బొంబాయి గురించి, ముఖ్యంగా వేశ్యా వృత్తిలో ఉన్నవారి గురించి విస్తృతంగా రాసాడు. భారతదేశ విభజన సమయంలో జరిగిన హింసను - ఏ మతపు రంగు పులకమకుండా - కలంలో... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: