రూ.16 ప్రతి కి.మీ – తెలుగు వెలుగులో


తొలి ప్రచురణ: తెలుగు వెలుగు, జనవరి 2019. “ఆగిపోయిన కార్ మీదేనా, మేడం? ఆయన మీ ఆయనా?” "ఊ." “ఎక్కడకి వెళ్తున్నారు, మేడం? అమెరికానా?” "కాదు." ప్రకాశ్‌కి ఒక వందసార్లు చెప్పుంటుంది, కాబ్ డ్రైవర్ల ముందు తెలుగులో, హిందిలో మాట్లాడొద్దని. మనకి భాష వచ్చని తెలిసిందా, అయితే మన గురించి ఆరా తీస్తారు, పొడిపొడి సమాధానాలిస్తే వాళ్ళ చరిత్ర చెప్పుకొస్తుంటారు. ముఖ్యంగా ఇలా సమయం ఎక్కువ పట్టే దూరాల్లో. దారిచూపిస్తున్న మాప్ ఆడగొంతులో ఒకటికి రెండు సార్లు... Continue Reading →

ఒక సంస్కారవంతమైన కథ


“ఎన్ని చూడలేదూ బాబూ ఇలాంటివి? జాతకాలు కలవలేదూ? మై ఫుట్! నేనూ చెప్తా ఇంటర్‌వ్యూ ఇచ్చి వెళ్ళిన కాండిడేట్‌కి, ‘హెచార్ విల్ గెట్ బాక్ టు యు!’ అని. అంటే, ఉద్యోగం ఇచ్చే ఉద్దేశ్యం లేదని చెప్పినట్టే. పొమ్మనలేక పొగబెట్టటమే! ఇదేం కొత్త కాదు.” అంటూ ఆమె వెయిటర్ తెచ్చిచ్చిన కార్డ్ బాగ్‌లో పెట్టుకుంటూ, తల చుట్టూ కళ్ళు తప్ప ఏమీ కనిపించకుండా స్కార్ఫ్ కట్టుకుంది. కుర్చీలోంచి లేచి సన్‌గ్లాసెస్ పెట్టుకుంది. “కలవాల్సింది జాతకాలు కాదు…” టేబుల్ అవతల నుంచి ఆమె చేయి అందుకుంటూ అన్నాడతను.

శోకము: ఒక పరిశీలన


తొలి ప్రచురణ: ఈమాట,  సెప్టెంబర్ 2018 పైట లాగాను. బలంగా. జారలేదు. కొంచెం కూడా. ఇంకా ఇంకా లాగాను. అతుక్కుపోయింది. గోడకు అంటించిన పోస్టర్‌లా. పార్సెల్‌కి వేసిన ప్లాస్టర్‌లా. లాగటానికి వీల్లేకుండా. గీకాను. గోకాను. పీకాను. పెచ్చులుగా. పొరలుగా. చీర. తల ఆన్చి గీకాను. గోకాను. ఇంకొంచెం అయితే చాలు. తల జారిపోయింది ఆ ఎదలోకి. నల్లటి చిక్కటి చీకటి. అమ్మా! అమ్మా! అని అరిచాను. “లాస్ట్ స్టాప్ మెజస్టిక్! మెజస్టిక్! జల్దీ బన్ని సార్… బన్ని మాడం!... Continue Reading →

ఒక obese బంధం


First published in May 2015, in vaakili.com వాళ్ళిద్దరి మధ్య బంధం నిలిచి ఉన్న నీళ్ళల్లో బాగా నాని, ఉబ్బిపోయిన శరీరంలా ఉంది. కదల్లేకుండా, ఆయాసపడుతూ ఉంది. చాన్నాళ్ళ తర్వాత చూశారేమో, వాళ్ళిద్దరూ మొదట గుర్తుపట్టలేదు దాన్ని. ఇంతకు ముందు ఇంతిలా ఉండేది కాదుగా! ఇంత లావెక్కిపోయిందేంటి? – అని అవ్వాక్కయ్యారు ఇద్దరూ. నిజమే, అదలా ఉండేది కాదు. మరీ సైజు జీరో కాకపోయినా, కొద్దో గొప్పో ఫిట్‌గానే ఉండేది వాళ్ళ పరిచమైన కొత్తల్లో. అంటే... Continue Reading →

Fragments


Out of Control Whatever that was between those two, she realized it is no longer about longing to have a Ctrl+Z to rescue them. It's been too late, like it always had been. She's now more than convinced that what she needs is a Ctrl+C or a Ctrl+D, whichever works. But the "Ctrl" key on... Continue Reading →

ఈమాటలో “అనగ అనగ ఒక రాత్రి”


http://eemaata.com/em/issues/201403/3601.html అన్నివైపుల నుండి చీకటి కమ్ముకొస్తుంది. సూర్యుడు ఎత్తైన మేడల వెనుక నుండి మెల్లిగా జారుకుంటున్నాడు. వదిలిపోతున్న సూర్యుణ్ణి తనలో దాచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ హడ్సన్ నది ఎర్రబడిపోయింది. కనిపిస్తున్న ఆ దృశ్యం మొత్తం టచ్ స్క్రీన్ డివైస్ మీద వాల్ పేపర్ అయినట్టు కార్ విండోపై చూపుడు వేలు పెట్టి సూర్యుణ్ణి పైకి లాగబోయింది ఆమె. “హలో! సన్‍సెట్ బాగుంది కదా అని చూడమన్నాను. సూర్యుణ్ణే మింగేసేట్టు చూడాలా?” అన్నాడతడు. ఆమె నవ్వలేదు. మూతి బిగించలేదు. సూర్యుణ్ణే... Continue Reading →

కినిగె పత్రికలో ’ఓ చిత్ర కథ’


http://patrika.kinige.com/?p=1516 అద్దం ముందు నిలుచుంది ఆమె. తనని తాను తీక్షణంగా చూసుకుంటోంది. చెదిరిన జుట్టు, ఉబ్బిన మొహం, ఎరుపెక్కిన కళ్ళు, ఆఫీసునుండి వచ్చాక మార్చని బట్టలు కనిపిస్తున్నాయి ట్యూబ్‍లైట్ ప్రసరించే వెలుగులో. ఆ కనిపిస్తున్నవేవీ ఆమెకు నచ్చటంలేదు. పక్కన లేని అర్జున్‍ను అద్దంలో ఉన్నట్టు ఊహించుకోసాగింది. ఊహాల అద్దంలో కనిపిస్తున్న తమ జంటలో, తనని చెరిపేసుకొని, ఆ స్థానంలో అర్జున్‍కు నచ్చిన సినిమా హీరోయిన్‍ను నిలబెట్టింది. బాగనిపించారు వాళ్ళిద్దరు. హీరోయిన్‍ను చెరిపేసి తనను పెట్టుకుంది మళ్ళీ! అబ్బే..... Continue Reading →

పోటీదారులు


ఆమె-1 కూ, ఆమె-2 కూ మధ్య పోటీ మొదలయ్యింది. ఇద్దరూ చెరో మట్టి బొమ్మ చేయాలి - అతడి బొమ్మ. ఎవరి బొమ్మ అతడికి దగ్గర పోలికలతో ఉంటే, వారికే ట్రోఫీ - అతడు. నిజానికి వీళ్ళ మధ్య పోటీలో సమానత్వం లేదు. ఆమె-1 బలమైన ప్రత్యర్థి. ఆమె-2 కన్నా ఆమె అన్ని విధాలా సీనియర్ - వయస్సులోనూ, అనుభవంలోనూ, అతడితో పరిచయం, స్నేహం, ప్రేమ, వగైరాలలోనూ. ఈ పోటీకి కామెంటేటర్లు లేరుగానీ, ఉండుంటే ఆమె-2ను తీసిపాడేద్దురు వారి... Continue Reading →

Yours Maid-ly


అది అతని గది! ఆరడుగుల కాయం సోఫాలో పట్టక కాళ్ళూ, చేతులూ బయటకు వచ్చేశాయి ఉన్నాయి. వెలికిలా పడుకొన్న అతడి పొట్ట మీద చదువుతున్న సినిమా మాగజైన్ బోర్లా పడుకుంది. టివిలో ఫాషన్ టివి నడుస్తుంది. ఎవో పాటలూ గుసగుసలాడుతున్నాయి, జారిపోయిన ఇయర్ ఫోన్స్ లోంచి. కాలింగ్ బెల్ మోగింది. మళ్ళీ మోగింది. వెళ్ళి తలుపు తెరిచాడు. ఎదురుగా శృతి. దెబ్బకు నిద్ర ఎగిరిపోయింది. చెదిరిన క్రాఫూ, మసిబట్టలా ఉన్న చొక్కా, దారాలు వేలాడుతున్న నిక్కరూ స్పృహకు... Continue Reading →

Whatever you may call that!


కొత్త మెయిల్ వచ్చింది మెయిల్-బాక్స్ లోకి. ఆమె నుండే! పైకి ఒప్పుకోకపోవచ్చుగానీ, అది వస్తుందని అతడికి ఓ మోస్తరు నమ్మకం. రావాలన్న కోరిక కూడా కాబోలు. చూసీ చూడని ఎదురుచూపులూ ఉన్నాయి. తీరా అది రానే వచ్చాక దాన్ని వెంటనే తెరిచే ధైర్యం లేక మంచానికి వాలబడ్డాడు. చీకటిగా ఉన్న గదిలో లాప్‍టాప్ వెలుతురు మొహం మీద పడుతుంటే, ఓ రెండున్నర గంటల ముందు వాళ్ళిద్దరి మధ్యా ఫోన్ సంభాషణ మళ్ళీ వినిపించింది. పరస్పరం "హలో!" అన్నాక... Continue Reading →

ప్రేమగాని ప్రేమ


ఎవరో ముక్కు చీదుతున్నట్టు అని-వినిపించింది అతగాడికి గానీ, ఎవరో అనుకొని ఏకధాటిగా మాట్లాడుతూనే ఉన్నాడు. ఆ అమ్మాయి ఏకంగా తలదించుకొని, చున్నీతో కళ్ళలు తుడుచుకుంటుందని ఎవరో దారినపోయే వాళ్ళు వీళ్ళకేసి వింతగా చూసేంత వరకూ గ్రహించనేలేదు. నడిరోడ్డున మర్డరు చేసి రెడ్ హాండెడ్‍గా పట్టుబడిపోయినవాడిలా దొంగచూపులు చూశాడు. "అర్రె.. ఏమయ్యింది? ఎందుకు బాధపడుతున్నారు?" అని ఓ పక్క అడుగుతూనే, ఇంకో పక్క ఆమె తక్కువలో తక్కువమందికి కనిపించేలా ఆమెకు అడ్డంగా నుంచున్నాడు. "ప్లీజ్.. ఏడుపాపండీ!" అని బతిమాలుకున్నాడు.... Continue Reading →

irctcయాడు వింత నాటకమ్ము..


రైలు కదలటం మొదలెట్టింది. అతడి కళ్ళల్లో ఇంకా ఆశ, ఆమె వస్తుందేమోనని.. *** irctc.co.inలానే విధి కూడా బలీయమైనది. ఆ విధే ఆ అమ్మాయిని, అబ్బాయిని కలిపింది. కాంపస్ రిక్రూట్‍మెంట్లంటే అంత. మనమేం రైలు ఎక్కుతున్నాం?, అది ఎప్పుడు బయలుదేరుతుంది?, ఎక్కడెక్కడ ఆగుతుంది?, ఎక్కడికి చేరుకుంటుంది?, ఎన్నాళ్ళు ప్రయాణిస్తుంది? మొదలైన వివరాలేమీ అక్కర్లేదు. ఫలనా టైంకు, ఫలానా ప్లాట్‍ఫారం ఒకటే బండగుర్తు చాలు. వాళ్ళిద్దరూ ఒకే ప్లాట్‍ఫారంపై కూర్చొని ఎంతో సేపు "ఆఫర్" అనే టిక్కెట్టు పట్టుకొని... Continue Reading →

….


ఈడు అయిపోతున్నా పెళ్ళికాని ఆమె ఊసు రాగానే అందరూ నోళ్ళు నొక్కుకునేవారు. గుసగుసలాడుకునేవాళ్ళు. కొన్నిసార్లు ఆమెకూ, ఆమె కుటుంబసభ్యులకూ వినపడాలనే గొంతుపెంచి సణిగేవాళ్ళు. పెళ్ళి కాకపోవటానికి బలమైన కారణాలు చూపించలేక, పెళ్ళి చేయలేక ఆమె ఇంట్లో వాళ్ళంతా మానసిక క్షోభ అనుభవిస్తూ ఉన్న సమయంలో.. అనుకోకుండా ఒక రోజు ఒకడు ఎవరికీ తెలీకుండా ఇంట్లోకి జొరబడ్డాడు. వచ్చీ రాగానే ఆమె చేయి పట్టుకున్నాడు. ఆకుచాటునున్న ఆడపిల్లాయె! హడలిపోయింది. ఇంట్లోవాళ్ళకి తెల్సీ తెలియగానే పెద్ద రాద్ధాంతమే అయ్యింది. ఈ... Continue Reading →

అమ్మాయి, అబ్బాయి, ఆ వీధి.


డ్యూటి ఎక్కిన రెండుమూడు గంటలకే ఆపసోపాలు పడుతూ, ఆవలిస్తూ ఉన్నాయి ఆ వీధి దీపాలు. కొన్ని మాత్రం సిన్సియారిటికి మారుపేరుగా వెలిగిపోతున్నాయి. "థు! సండేనాడు కూడా పని. అదీ ఇంత బోరింగ్ వీధిలో. నాట్ హాపనింగ్ యార్!" అందో దీపం. "నిజమే! అసలే బోర్ రా బాబూ అనుకుంటుంటే మధ్యలో ఈ మెట్రో పని ఒకటి. గుంతలకి, గుట్టలకి వెలుతురిస్తున్నాం. మనుషులు చరచరా మరమనుషుల్లా వెళ్ళిపోతున్నారు.." అని మరో దీపం వంతపాడుతుండగా- "ఒకప్పుడు ఈ వీధి ఏం... Continue Reading →

Sweet Dream.


’తల్లీ, నేను మహా సంతోషంగా ఉన్నట్టు. మనం కలిసి కులాసాగా కబుర్లాడుకుంటున్నట్టూ స్వీట్ డ్రీమ్స్ కనచ్చుగా, నాయందు దయుంచి. గుడ్‍నైట్!’ నా కలత నిద్రతో వేగలేక నిద్రచాలని కళ్ళతో కొంచెం విసుక్కుంటూ, కొంచెం ముద్దుచేస్తూ నువ్వన్న మాటలు. నువ్వెప్పుడూ నా కళ్ళముందే ఉంటున్నా నువ్వు తప్పిపోయావన్న కలలే. నీకేదో అయిపోతున్నట్టూ, చూస్తూ కూడా నేనేం చేయలేకపోతున్నట్టూ, నా చేతిలో నుండి నువ్వు చేఆరిపోతున్నట్టూ.. గుండె దడదడమనేలా, నోరు పిడచకట్టుకుపోయేలా, కాళ్ళూ చేతులు ఆడక, కలలో పెడుతున్న కేకలు... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: