వ్యక్తి – మానసిక ఆరోగ్యం – సమాజం


(డిసెంబర్ 14, 2019న హైదరాబాదులో జరిగిన ఆటా సాహిత్య సమావేశంలో "కొత్త కథకుల అనుభవాలు" మీద మాట్లాడమన్నప్పుడు ఈ అంశాన్ని ఎన్నుకొని మాట్లాడాను. కానీ స్పీచులు ఇవ్వడం రాదు కనుక, చాలా వరకూ చెప్పాలనుకున్నది చెప్పలేకపోయాను. అందుకని ఆ సభకు రాసుకున్న నోట్సుని కొంచం విశిదీకరించి ఇక్కడ పెడుతున్నాను. ఇది దాదాపుగా "why I write what I write"లా తయారైంది. కానీ ప్రస్తుతానికి ఇక్కడ పెడుతున్నాను.) ఈ మధ్యన ది హిందూ పత్రికలో ఒక వ్యాసం... Continue Reading →

మంటో కథలు: వంద వాట్‌ల బల్బు


తొలి ప్రచురణ: http://eemaata.com/em/issues/201901/18520.html కైసర్ పార్కు బయట, ఆ చౌరస్తాలో టాంగాలన్నీ ఆగుండే చోటు అది. అతను ఒక కరెంటు స్తంభానికి ఆనుకొని నుంచుని తనలోతనే అనుకున్నాడు: ‘ఏమిటీ ఏదో తెలియని ఈ దిగులు, ఈ ఒంటరితనం?’ రెండేళ్ళ కిందటవరకూ కళకళలాడుతూ ఉండే ఈ పార్కు ఇప్పుడు కళాకాంతీ లేకుండా వెలవెలబోయినట్టు కనిపిస్తోంది. ఒకప్పుడు ఇక్కడ ఆడామగా ఫాషన్‌గా రంగురంగుల బట్టల్లో చెట్టాపట్టాలేసుకొని తిరుగుతూ కనిపించేవారు. ఇప్పుడేమో మాసిపోయి, ముతకబారిన బట్టల్లో వేసారిపోయినట్టు తిరుగుతున్నారు. బజారులో చాలామంది... Continue Reading →

మంటో వ్యాసాలు: సఫేద్ ఝూట్


తొలి ప్రచురణ: http://eemaata.com/em/issues/201812/18177.html లాహోర్‌ నుంచి వచ్చే అదబే-లతీఫ్‌ మాస పత్రికలో, నా కథ ఒకటి కాలీ సల్వార్ పేరిట 1942లో అచ్చయ్యింది. దీనిని అందరూ అశ్లీలమని అన్నారు. ఇది పచ్చి అబద్ధం. కథలు రాయడం నా వృత్తి. నాకు సాహిత్యపు అన్ని లక్షణాలతోనూ పరిచయముంది. నేను ఇంతకు మునుపు ఇలాంటి అంశాల మీదే అనేక కథలు రాసున్నాను. వీటిలో ఏ కథ కూడా అశ్లీలం కాదు. నేను ఇకపై కూడా ఇలాంటి అంశాల గురించి రాస్తాను. అవేవీ కూడా... Continue Reading →

మంటో కథలు: కాలీ సల్వార్


తొలి ప్రచురణ: http://eemaata.com/em/issues/201812/18127.html  ఢిల్లీకి రావడానికి ముందు ఆమె అంబాలా ఛావనీలో ఉండేది. అక్కడ ఆమెకు చాలామంది తెల్లవాళ్ళు కస్టమర్లుగా ఉండేవారు. వాళ్ళతో కలవడం మాట్లాడ్డంతో ఆమెకు కూడా పది పదిహేను ఇంగ్లీష్ ముక్కలు వంటబట్టాయి. ఆమె వాటినెప్పుడూ మామూలు పిచ్చాపాటి కబుర్లలో వాడేది కాదు కానీ ఢిల్లీ వచ్చాక అక్కడ వ్యాపారం నడవకపోయేసరికి ఒకసారి పక్కింటి తమంచాజాన్‌తో ‘దిస్ లైఫ్… వెరీ బాడ్’ అని అంది. అంటే ఈ జీవితం చాలా చెడ్డదని, కనీసం తినడానికి... Continue Reading →

రూ.16 ప్రతి కి.మీ – తెలుగు వెలుగులో


తొలి ప్రచురణ: తెలుగు వెలుగు, జనవరి 2019. “ఆగిపోయిన కార్ మీదేనా, మేడం? ఆయన మీ ఆయనా?” "ఊ." “ఎక్కడకి వెళ్తున్నారు, మేడం? అమెరికానా?” "కాదు." ప్రకాశ్‌కి ఒక వందసార్లు చెప్పుంటుంది, కాబ్ డ్రైవర్ల ముందు తెలుగులో, హిందిలో మాట్లాడొద్దని. మనకి భాష వచ్చని తెలిసిందా, అయితే మన గురించి ఆరా తీస్తారు, పొడిపొడి సమాధానాలిస్తే వాళ్ళ చరిత్ర చెప్పుకొస్తుంటారు. ముఖ్యంగా ఇలా సమయం ఎక్కువ పట్టే దూరాల్లో. దారిచూపిస్తున్న మాప్ ఆడగొంతులో ఒకటికి రెండు సార్లు... Continue Reading →

Read More Women in Hans India


First published in Hans India on 27th Dec 2018.  https://www.thehansindia.com/posts/index/Womenia/2018-12-27/Read-More-Women/465159 ‘Read More Women’, an initiative by e-magazine, Electric Literature, inspired me to look for books by women and non-binary writers more proactively than I ever did. Here’s a little attempt to share how enriching the finds have been.  - Purnima Tammireddy By the women. For... Continue Reading →

ఒక సంస్కారవంతమైన కథ


“ఎన్ని చూడలేదూ బాబూ ఇలాంటివి? జాతకాలు కలవలేదూ? మై ఫుట్! నేనూ చెప్తా ఇంటర్‌వ్యూ ఇచ్చి వెళ్ళిన కాండిడేట్‌కి, ‘హెచార్ విల్ గెట్ బాక్ టు యు!’ అని. అంటే, ఉద్యోగం ఇచ్చే ఉద్దేశ్యం లేదని చెప్పినట్టే. పొమ్మనలేక పొగబెట్టటమే! ఇదేం కొత్త కాదు.” అంటూ ఆమె వెయిటర్ తెచ్చిచ్చిన కార్డ్ బాగ్‌లో పెట్టుకుంటూ, తల చుట్టూ కళ్ళు తప్ప ఏమీ కనిపించకుండా స్కార్ఫ్ కట్టుకుంది. కుర్చీలోంచి లేచి సన్‌గ్లాసెస్ పెట్టుకుంది. “కలవాల్సింది జాతకాలు కాదు…” టేబుల్ అవతల నుంచి ఆమె చేయి అందుకుంటూ అన్నాడతను.

శోకము: ఒక పరిశీలన


తొలి ప్రచురణ: ఈమాట,  సెప్టెంబర్ 2018 పైట లాగాను. బలంగా. జారలేదు. కొంచెం కూడా. ఇంకా ఇంకా లాగాను. అతుక్కుపోయింది. గోడకు అంటించిన పోస్టర్‌లా. పార్సెల్‌కి వేసిన ప్లాస్టర్‌లా. లాగటానికి వీల్లేకుండా. గీకాను. గోకాను. పీకాను. పెచ్చులుగా. పొరలుగా. చీర. తల ఆన్చి గీకాను. గోకాను. ఇంకొంచెం అయితే చాలు. తల జారిపోయింది ఆ ఎదలోకి. నల్లటి చిక్కటి చీకటి. అమ్మా! అమ్మా! అని అరిచాను. “లాస్ట్ స్టాప్ మెజస్టిక్! మెజస్టిక్! జల్దీ బన్ని సార్… బన్ని మాడం!... Continue Reading →

కథలు ఎందుకు రాస్తాను – మంటో


తొలి ప్రచురణ: ఆంధ్ర జ్యోతి సాహిత్యం తేది: సోమవారం, అక్టోబరు 8 నేను కథలు ఎందుకు రాస్తాను. - మంటో (సాదత్ హసన్ మంటో  (1912-1955) ప్రముఖ ఉర్దూ రచయిత. సంచనల కథలు రాసిన రచయితగా ఎక్కువ పేరు. కేవలం దానికోసమే రాశాడని  కూడా అపవాదు. అప్పటి బొంబాయి గురించి, ముఖ్యంగా వేశ్యా వృత్తిలో ఉన్నవారి గురించి విస్తృతంగా రాసాడు. భారతదేశ విభజన సమయంలో జరిగిన హింసను - ఏ మతపు రంగు పులకమకుండా - కలంలో... Continue Reading →

Stories. By Him.


I was told many stories. By people who were living them. I listened with all attention. I thought that was my only contribution. Out of all those, what completely pulled me into it was a certain Ramayanam. Though I knew, I was ineligible, I dreamed of being the Sita. And ended up being a Surpanaka... Continue Reading →

An Obese Relation


Their relationship was bloated, as if it was soaked in water for long. A little movement it made, it panted. They were surprised to see it in that state. "It wasn't like this. How did it turn so?" - they wondered. True, it wasn't anywhere close to what it is like now. Not that it... Continue Reading →

ఒక obese బంధం


First published in May 2015, in vaakili.com వాళ్ళిద్దరి మధ్య బంధం నిలిచి ఉన్న నీళ్ళల్లో బాగా నాని, ఉబ్బిపోయిన శరీరంలా ఉంది. కదల్లేకుండా, ఆయాసపడుతూ ఉంది. చాన్నాళ్ళ తర్వాత చూశారేమో, వాళ్ళిద్దరూ మొదట గుర్తుపట్టలేదు దాన్ని. ఇంతకు ముందు ఇంతిలా ఉండేది కాదుగా! ఇంత లావెక్కిపోయిందేంటి? – అని అవ్వాక్కయ్యారు ఇద్దరూ. నిజమే, అదలా ఉండేది కాదు. మరీ సైజు జీరో కాకపోయినా, కొద్దో గొప్పో ఫిట్‌గానే ఉండేది వాళ్ళ పరిచమైన కొత్తల్లో. అంటే... Continue Reading →

కినిగె పత్రికలో “దొ దివానె షెహర్ మెఁ…”


దొ దివానె షెహర్ మెఁ… వీడియో కాల్ కనెక్ట్ అవ్వగానే అతడి గొంతు కన్నా ముందుగా ఆ పాటే వినిపించింది ఆమెకు. అతడు స్క్రీన్‍పై కనిపించడానికి ఓ రెండు నిముషాలు పట్టింది. మొహంపై తడి లేకుండా తుడుచుకొని, టవల్‍ను పక్కనే పడేసి, లాప్‍టాప్‍ను ఇంకా దగ్గర తీసుకొని, మీడియా ప్లేయర్‍లో పాటను ఆపి, ఆమె ఉన్న విండోని మాక్సిమైజ్ చేశాడు. “హే బేబీ! వాట్స్ అప్?” “ఏంటి? ఇప్పుడే షేవ్ చేసుకొని వచ్చావా?” అతడింకా గెడ్డంపై నురగగానీ... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: