మంటో కథలు: వంద వాట్‌ల బల్బు


తొలి ప్రచురణ: http://eemaata.com/em/issues/201901/18520.html కైసర్ పార్కు బయట, ఆ చౌరస్తాలో టాంగాలన్నీ ఆగుండే చోటు అది. అతను ఒక కరెంటు స్తంభానికి ఆనుకొని నుంచుని తనలోతనే అనుకున్నాడు: ‘ఏమిటీ ఏదో తెలియని ఈ దిగులు, ఈ ఒంటరితనం?’ రెండేళ్ళ కిందటవరకూ కళకళలాడుతూ ఉండే ఈ పార్కు ఇప్పుడు కళాకాంతీ లేకుండా వెలవెలబోయినట్టు కనిపిస్తోంది. ఒకప్పుడు ఇక్కడ ఆడామగా ఫాషన్‌గా రంగురంగుల బట్టల్లో చెట్టాపట్టాలేసుకొని తిరుగుతూ కనిపించేవారు. ఇప్పుడేమో మాసిపోయి, ముతకబారిన బట్టల్లో వేసారిపోయినట్టు తిరుగుతున్నారు. బజారులో చాలామంది... Continue Reading →

మంటో వ్యాసాలు: సఫేద్ ఝూట్


తొలి ప్రచురణ: http://eemaata.com/em/issues/201812/18177.html లాహోర్‌ నుంచి వచ్చే అదబే-లతీఫ్‌ మాస పత్రికలో, నా కథ ఒకటి కాలీ సల్వార్ పేరిట 1942లో అచ్చయ్యింది. దీనిని అందరూ అశ్లీలమని అన్నారు. ఇది పచ్చి అబద్ధం. కథలు రాయడం నా వృత్తి. నాకు సాహిత్యపు అన్ని లక్షణాలతోనూ పరిచయముంది. నేను ఇంతకు మునుపు ఇలాంటి అంశాల మీదే అనేక కథలు రాసున్నాను. వీటిలో ఏ కథ కూడా అశ్లీలం కాదు. నేను ఇకపై కూడా ఇలాంటి అంశాల గురించి రాస్తాను. అవేవీ కూడా... Continue Reading →

మంటో కథలు: కాలీ సల్వార్


తొలి ప్రచురణ: http://eemaata.com/em/issues/201812/18127.html  ఢిల్లీకి రావడానికి ముందు ఆమె అంబాలా ఛావనీలో ఉండేది. అక్కడ ఆమెకు చాలామంది తెల్లవాళ్ళు కస్టమర్లుగా ఉండేవారు. వాళ్ళతో కలవడం మాట్లాడ్డంతో ఆమెకు కూడా పది పదిహేను ఇంగ్లీష్ ముక్కలు వంటబట్టాయి. ఆమె వాటినెప్పుడూ మామూలు పిచ్చాపాటి కబుర్లలో వాడేది కాదు కానీ ఢిల్లీ వచ్చాక అక్కడ వ్యాపారం నడవకపోయేసరికి ఒకసారి పక్కింటి తమంచాజాన్‌తో ‘దిస్ లైఫ్… వెరీ బాడ్’ అని అంది. అంటే ఈ జీవితం చాలా చెడ్డదని, కనీసం తినడానికి... Continue Reading →

కథలు ఎందుకు రాస్తాను – మంటో


తొలి ప్రచురణ: ఆంధ్ర జ్యోతి సాహిత్యం తేది: సోమవారం, అక్టోబరు 8 నేను కథలు ఎందుకు రాస్తాను. - మంటో (సాదత్ హసన్ మంటో  (1912-1955) ప్రముఖ ఉర్దూ రచయిత. సంచనల కథలు రాసిన రచయితగా ఎక్కువ పేరు. కేవలం దానికోసమే రాశాడని  కూడా అపవాదు. అప్పటి బొంబాయి గురించి, ముఖ్యంగా వేశ్యా వృత్తిలో ఉన్నవారి గురించి విస్తృతంగా రాసాడు. భారతదేశ విభజన సమయంలో జరిగిన హింసను - ఏ మతపు రంగు పులకమకుండా - కలంలో... Continue Reading →

న్యాయాన్ని ఆశ్రయిస్తే..


First published on patrika.kinige.com (హరిశంకర్ పార్సాయి (1924-1995) హింది సాహిత్య జగత్తులో వ్యంగ్యహాస్య రచయితగా సుప్రసిద్ధి చెందినవారు. కేంద్రసాహిత్య ఎకాడెమీ అవార్డు గ్రహీత. అలతి పదాలతో, నిరాడంబర శైలిలో కొనసాగే వీరి రచనలు సమాజంలో పేరుకుపోయిన కుళ్లును కళ్ళకు కట్టినట్టు చూపిస్తాయి. ఉపరితలంలో హస్యం ఉబికినట్టు కనిపించినా, వీరి రచనల్లో అంతర్లీనంగా కనిపించేది సమాజం పట్ల బాధ్యత. “షికాయత్ ముఝె భీ హై” అనే వీరి వ్యాసాల సంపుటి నుండి “న్యాయ్ కా దర్వాజా” వ్యాసానికి... Continue Reading →

పోలీసు మంత్రి దిష్టిబొమ్మ (पोलीस-मंत्री पुतला)


ఒక దేశంలోని ఒక నగరంలో ప్రజలపై పోలీసుల జులం చేసినందుకు వారంతా కల్సి పోలీసు-మంత్రి దిష్టిబొమ్మను దహనం చేయాలని తీర్మానించుకున్నారు. దిష్టిబొమ్మ మొహాన్ని వికృతంగా, భయానకంగా తయారుజేశారు. కానీ సెక్షన్ 144 అమలుపరచి, పోలీసులు దిష్టిబొమ్మను స్వాధీనపరచుకున్నారు. ఇప్పుడు పోలీసులకో సమస్య వచ్చిపడింది, దిష్టిబొమ్మను ఏం చేయాలి? అని. పోలీసోళ్ళు పెద్ద ఆఫీసర్ల దగ్గరు వెళ్ళి అడిగారు, "సార్! ఈ దిష్టిబొమ్మ అందరికి అడ్డుగా ఎంతకాలం ఉంటుంది? దీన్ని తగలెట్టటమో, లేదా ద్వంసమో చేసేసేదా?" ఆఫీసర్లు అన్నారు,... Continue Reading →

మైత్రి (मित्रता)


Translated version of HariShankar Parsai's मित्रता **** ఇద్దరు రచయితలు ఉన్నారు. ఇద్దరికీ అసలు పడేదికాదు, ఏవో గొడవలు. ఒకరినొకరు కిందకు లాగడానికి ప్రయత్నించేవారు. నేను వాళ్ళిద్దరి మధ్యా నెయ్యం కుదర్చాడానికి చాలా ప్రయత్నించాను కానీ, ఫలించలేదు. నేనో రెండు మూడు నెలలు ఊర్లో లేను. తిరిగొచ్చి చూసేసరికి ఇద్దరూ పాలూ-నీళ్ళలా కల్సిపోయారు. ఒకేచోట కూర్చున్నారు. కలిసి టీ తాగుతున్నారు. గంటలకొద్దీ కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు. ఇద్దరి మధ్యా ప్రేమ పొంగింది. ఒక మనిషిని, నేను అడిగా... Continue Reading →

కులం (जाती)


Translation from Hindi. Original: HariShankar Parsai's जाती. **** కార్ఖానా మొదలయ్యింది. కార్మికుల బస్తీ తయారయ్యింది. నాయుడుపాళెం నాయుడుగారూ, బ్రాహ్మణపురం దీక్షితులగారూ కార్ఖానా పనులు చేసుకుంటూ, ఎదురుబొదురు బ్లాక్లలో ఉండడం మొదలెట్టారు. నాయుడిగారి అబ్బాయి, దీక్షితులగారి అమ్మాయి వయసులో ఉన్నారు. ఇద్దరి మధ్య పరిచయం కలిగింది. పరిచయం ఇద్దరూ ఒకరినొకరు పెళ్ళి చేసుకోడానికి సిద్ధపడేంతగా పెరిగింది. ఈ ప్రస్తావన రాగానే దీక్షితులవారు అన్నారు - "ఇది ముమ్మాటికి జరగని పని. బ్రాహ్మణుల పిల్ల నాయుడింట మెట్టటమా? కులం... Continue Reading →

అన్నం. (रोटी)


This is my attempt to translate Shri HariShankar Parsai's "Roti". *** ప్రజాస్వామిక రాజుగారు కూడా జహంగీరులాగా తన కోట బయట ఒక గొలుసు వేలాడదీశారు. ఎవరికైనా ఏదైనా ఫిర్య్దాదు ఉంటే ఆ గొలుసు లాగితే రాజుగారే స్వయంగా ఫిర్యాదు వింటారని దండోరా వేయించాడు. ఒక రోజు, బక్క పల్చగా, నీరసంగా ఉన్న మనిషి స్థిరంగా నిలబడలేకుండా ఉన్న స్థితిలో వచ్చి, బలంలేని చేతులతో గొలుసును లాగాడు. ప్రజాస్వామిక రాజు వెంటనే కోట బాల్కనీలోకి... Continue Reading →

దండన (दण्ड)


(Note: The following is my translation of Shri HariShankar Parsai's satirical piece "दण्ड". I came to know about this prolific writer, only this evening. And since then, have been swimming playfully in the ocean of his satire and humour. I was too excited to talk about him and ended up trying my hand at his... Continue Reading →

భయం – గుల్జార్


(చిన్నపిల్లలెప్పుడూ తమకు అత్యంత ప్రీతిపాత్రులైన పెద్దవాళ్ళను అనుకరించాలని ప్రయత్నిస్తారు. రోజూ చూసే విషయాల్లో కాకుండా కొన్ని ప్రత్యేక సందర్భాల్లో పెద్దవాళ్ళు వేరుగా వ్యవహరిస్తుంటే కారణాలు తెలీకపోయినా పిల్లలూ అలానే చేస్తారు. ఉదాహరణకు, కాలికి దెబ్బ తగిలి కుంటుతూ నడుస్తుంటే, పిల్లవాడి కాలు సుబ్బరంగా ఉన్నా అలానే కుంటుతాడు. ఈ అనువాదం ద్వారా నేను చేసింది కూడా అలాంటి ప్రయత్నమే! ’కవితలు చెప్పి నెత్తురోడాను. కథలు రాసుకొని గాయాలకు కట్లు కట్టుకున్నాను’ అని గుల్జార్ అన్నారు. ఆయనకు కథే... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: